Wiersze Lilly Latus

Lilla Latus

Mieszka i pracuje w Zduńskiej Woli. Debiutowała w 1987 r. Wiersze publikowała m.in. w „Sycynie”, „Magazynie Literackim”, „Polityce”, „Frazie”, Metaforze”, „Okolicy poetów”, w radiu, telewizji. Jest również autorką fraszek, tekstów piosenek, artykułów prasowych, przekładów poezji amerykańskiej Laureatka wielu ogólnopolskich konkursów literackich. Jej wiersze publikowano również we Włoszech, Czechach, USA, Australii. Członek Związku Literatów Polskich i Klubu Literackiego „Topola” w Zduńskiej Woli.

Wydała zbiory poetyckie: „List” (1993) – uznany przez Międzynarodowy Kongres poetów Arcadia w Lublinie za najlepszy debiut poetycki roku, „Siódme morze niepokoju” (1995), „Z koronki i kurzu” (1997), „Zapach dotyku” (1998) – uznany przez XXI Międzynarodowy Listopad Poetycki w Poznaniu za najciekawszą książkę poetycką roku, „Kochanie” (2001), Psia krew” (2004), „Jutro to najpiękniejszy dzień tygodnia” (2008). Jest autorką „Kącika poetyckiego” w czasopiśmie „Mukowiscydoza”. 

Strona domowa: http://www.lilla.latus.webpark.pl

Perpetuum mobile

mój syn rozbił
glinianą świnkę

dokładnie policzył
wszystkie pieniądze

jutro kupi za nie
drugą świnkę

Galatea

usłyszałeś mój głos
dobywający się ze środka

tak długo spadałam ci
z serca
aż uwierzyłeś
że marmur z Carrary
będzie miał odcień
mojej skóry

dzięki tobie przetrwałam
wszystkie zlodowacenia
nie omszałam
nie stałam się niczyim głazem

mój Pigmalionie
skąd wiedziałeś
że w środku kamienia jest kobieta?

I Bóg stworzył...

• Brigitte Bardot bardzo kocha zwierzęta
  trzeba zapłacić podatek za psa
• BB jest wegetarianką
  jutro kupimy 10 deko zwyczajnej
• BB bawiła się na balu dobroczynnym na rzecz dzikich zwierząt
  w TV pokazali film pt.”Pogarda”
  (dzikim lokatorom wyłączyli światło)
• W Saint Tropez futra wyszły z mody
  znowu zabrakło na węgiel
• BB nie znosi zapachu kawioru
  dzieci zabrały kotu zdechłą rybę

fiszbiny w moich „bardotkach”
wykonane są z kości wieloryba

Ofelia

„Panie, wiemy, czym jesteśmy, lecz
       nie wiemy, czym możemy być”
                      W.Szekspir „Hamlet”

z macierzyńską czułością
głaszcze główkę dziecka
o mongoloidalnych rysach

dziewczynka uśmiecha się
i przytula
do brudnego policzka sowę
która nie chce być
córką piekarza
w mokrej rączce ściska
Chrystusika z cukru

duński książę śpieszy
duchem

Wilczyca

Romulus ciągle spogląda
w kierunku siedmiu wzgórz
i ma wilczy apetyt
na władzę
boje się o Remusa
odziedziczył po matce
delikatność westalek
i ciągle nie umie
wróżyć
z wnętrzności zwierząt

Romulus zazdrości mi kłów
a Remus ma moje
miękkie gardło

chcą założyć miasto
przygotowują się do
rytuału auspicjów
Romulus na Palatynie
widzi mury obronne
a Remus na Awentynie
hoduje róże

boję się o nich
bo człowiek człowiekowi
nie jest wilkiem

Kleopatra

pragnienie życia odchodzi ode mnie
po królewsku
nie błaga o możliwość oglądania
kolejnych wylewów Nilu
posyła węża – zbawiciela

w środku mam już tylko pustynię
podczas zaćmienia słońca
pęknięty skarabeusz
rysuje co noc
doskonały profil Marka Antoniusza

jestem jak zapisany papirus
gotowy do odczytania
przed Ozyrysem

za chwilę
odbiorę Egiptowi królową
która nie panowała
nad sobą

Wiersz z dedykacją

Mój Marco Polo
gotowy poprowadzić mnie
pod Wielki Mur
uzbrojony w chińską zupkę
i miecz z motyli

Mój Marek Aureliusz
filozof na tronie
przekonujący
ze stoickim spokojem
„damy radę”

Mój Marek Antoniusz
usuwający wszystkie węże
i rozbijający mój strach
o kolorowe rafy

Mój Marc Chagall
który nigdy nie był w Witebsku
ale zabrał mnie do Paryża

Mój Mark Twain
który uwierzył w Boga
i w istnienie Tomka Sawyera
bo ja w nich wierzę

Mój święty Marek Ewangelista
z uskrzydlonym lwem w herbie
czekający na wynalazek fotografii
by spisywać naszą historię
o szarej i złotej godzinie

Mój Marek

» na początek